Aan het eind van de middag bereik ik Varna. Ik had de avond van tevoren op internet reeds hotel central gevonden. De kaarten in mijn Streetpilot zijn echter niet gedetailleerd genoeg om het te vinden. Daarom heb ik de coördinaten opgezocht in google earth en deze in de Streetpilot gezet zodat ik een waypoint kon maken en het hotel zodoende vlot vond. 

Op weg naar Varna stonden er 5 km voor Varna al vrachtwagens opgesteld om Rusland binnen te gaan, er stonden er honderden achter elkaar. De rest van het verkeer kan er gewoon langs.

Voor het eerst kan mijn Duitse Kamaraad ook in een hotel overnachten. Voor €5,= extra mag hij binnenslapen en in een ruimte staan met een groot slot erop.

In de avond loop ik nog even door Varna. Ik kom er terecht op de Peetri Plats. Hier moet ik morgen langs om rusland in te rijden.

178 km Dag 5

In de morgen stap ik op de GS om eindelijk naar de grens met Rusland te rijden. Ik heb nog 400 Estland kronen dus die gebruik ik eerst om te tanken. Daarna rijd ik naar de Peetri Plats om maar eens te kijken waar ik zijn moet.

Ik rijd naar de slag boom en zie op een bord dat bestuurders zich moeten melden bij het grijze  gebouw. Ik kijk om me heen en zie een hele rij mensen bij een grijs gebouw staan. ik zet de GS aan de kant, loop naar de rij en sluit achter aan in de rij.

Als ik net in de rij sta komt er een man bij me staan die Russisch tegen me begint te spreken. We gaan over in het Engels omdat ik er geen woord van versta. Het is Alexander en hij werkt in Estland. Hij gaat nu weer terug naar Rusland waar zijn vriendin hem bij de grens op zal halen. Ik vraag hem of ik eigenlijk wel goed sta omdat bij de slagboom allemaal auto's in de rij staan. Hij weet het niet. Na ongeveer een uur in de rij te hebben gestaan en gepraat te hebben over motoren Rusland en politiek kunnen we het kantoor in. Alexander zegt dat hij wel even voor me zal vragen waar ik moet zijn. de dienstdoende douane haalt haar chef erbij. Die denkt dat ik wat wil aangeven om in te klaren. De chef spreekt goed engels, dus het misverstand is snel verholpen. Hij verteld me wat ik moet doen en hij zegt dat ik met de motor niet achteraan hoeft te sluiten maar dat ik voor mag. Ik kan gelijk door de slagboom rijden.

Als eerste moet ik nu door de controlepost om Estland uit te gaan. Mijn paspoort wordt gecontroleerd en het framenummer van de motor en "pasport" from motorbike, het kenteken bewijs dus.

Daarna mag ik verder rijden. Ik moet over een brug rijden die over een rivier gaat. Weer moet ik in de rij aansluiten en wachten. Een Estlandse motorrijder op een Suzuki Freewind komt naast me staan. We lopen naar een loket waar we enkele papieren meekrijgen. Deze moeten worden ingevuld. Ik krijg de papieren in het Duits. Engelse versie hebben ze ook. Alhoewel de Estlander geen woord Engels spreekt kan hij me toch redelijk helpen met het invullen van de papieren. Je kunt merken dat dit niet de eerste keer is dat hij hier de grens over gaat.

Dan kom ik aan de grens met Rusland. Ik ben nog enkele papieren aan het invullen. daarna meld ik me bij hokje 1. Als ik daar na enig gecontroleer klaar ben is de Estlandse motorrijder al over de grens.

Ik ga door naar het volgende hokje. Er zit echter niemand, dus ik blijf maar even wachten. De auto achter me opend al zijn deuren en motorkap ter controle voor de douane. Er is echter geen douanebeambte te bekennen. De man komt naar me toe. Het is een Rus uit Siberië en spreekt prima Engels. Hij schudt me de hand en het gesprek begind natuurlijk over de BMW. Volgens mij kent iedereen hier een BMW motor. Hij verteld me dat de douaniers pauze hebben, dus maar weer wachten. Als de douaniers van pauze terug komen ben ik direct aan de beurt. Een strabant en overdreven opgemaakte dame wijst naar mijn topkoffer en zegt "open!" Ik open de koffer en ze kijkt er 2 seconden in, koffer mag weer dicht. De Siberiër loopt met me mee en zegt "Ik loop wel even met je mee, dan heb je geen probleem met de taal"

Al mijn papieren worden gecontroleerd en ik krijg van allerlei stempels. Dan mag ik eindelijk door.

Motorrider has entered the Russian federation.

Ik rijd over de weg M11 richting St. Petersburg. De eerste 50 kilometer is van redelijk slechte kwaliteit. Veel langssporen door geschraapt asfalt. Daarna wordt er een hele lange tijd aan de weg gewerkt, daarna een hele tijd zwart asfalt zonder belijning en daarna kot goed asfalt. Mijn conclusie is dat ze in St.Petersburg met de nieuwe weg zijn begonnen en dat ze richting de grens werken.

Ik ben inmiddels door de tweede tijdzone gereden, dat betekend dat het hier 2 uur later is dan in Nederland.

Dan rijd ik St. Petersburg binnen. Op dat moment kijk ik op mijn GPS en zie dat het nog 40 kilometer is tot aan het centrum, dit geeft aan hoe groot de stad wel niet is. Theoretisch heeft de stad dus een doorsnede van 80 kilometer! Dat is van Enschede naar Apeldoorn.

Daar de kaarten van mijn GPS niet gedateerd genoeg zijn vraag ik een taxi om voor te rijden naar het hotel. Kosten 100 roebel, ruim €2,- Daar ga ik dus niet voor zitten zoeken.

Via Internet had ik er een hotel geboekt. Scheelt de helft in prijs met ter plekke een kamer boeken.

Tegen de avond tref ik Maria, die ken ik nog van mijn reis van vorig jaar in Oekraine. Ze woont in St. Petersburg en is mijn gids tijdens mijn verblijf.

St. Petersburg is een geweldige stad waar je dagen kunt blijven. Er is echt ontzettend veel te zien. Op bovenstaande diapresentatie zie je enkele algemene foto's van de binnenstad.

Als je in het centrum loopt doen me enkele uitzichten denken aan Amsterdam, vooral de grachten en de boten die er op varen. Dit komt voort uit het feit dat de stichter van St. Petersburg, tsaar Peter de Grote vaak in Amsterdam verbleef.

St. Petersburg heeft echt een 24 uurs economie. Veel winkels en eetgelegenheden zijn 24 uur per dag geopend. Er zitten op elk moment van de dag mensen. De hoofdweg in St. Petersburg is de Nevsky Prospect, een vierbaans straat van 5 km lang waar dag en nacht wat te doen is.

Ook de St. Isaacs kathedraal was de moeite waard. Je kunt deze van binnen bezichtigen maar je kunt ook met een trap naar boven waar je op bijna 100 meter hoogte over St. Petersburg kunt kijken in alle richtingen.

Wat ik ook interessant vond was het buitenverblijf van Peter de Grote, Peterhof.

We gingen er met de boot naar toe, dat was namelijk de snelste weg. Wat me opvalt is dat er verschillende prijzen zijn. Voor Russen en voor toeristen. ik laat de kaartjes door Maria halen zodat we ze voor de lage prijs hebben. Scheelt niet erg veel maar is toch weer mooi meegenomen.